ΚΑΛΩΣΟΡΙΣΜΑ - ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ

Αγαπητέ/-ή επισκέπτη /-τρια
Το σχολείο μας στην προσπάθειά του το 2011 να ανοίξει διαύλους επικοινωνίας μαζί σου, δημιούργησε το παρόν ιστολόγιο έχοντας την πεποίθηση - προσδοκία ότι θα αποτελέσει χρήσιμο εργαλείο επικοινωνίας αλλά και πληροφόρησης σε θέματα εκπαίδευσης, παιδείας και σε ζητήματα γενικότερου ενδιαφέροντος που άπτονται την ορθή διαπαιδαγώγηση και πνευματική καλλιέργεια των μαθητών.
Παρακάτω θα βρεις ποικίλα επίκαιρα άρθρα και ανακοινώσεις του σχολείου, καθώς και συνδέσμους που αφορούν στην Εκπαίδευση και Εκπαιδευτική Νομοθεσία, τα Εκπαιδευτικά Προγράμματα, τον Πολιτισμό αλλά και το Λογοτεχνικό Βιβλίο.
Σε καλωσορίζουμε και σου ευχόμαστε να έχεις μια ευχάριστη πλοήγηση!
Σήμερα, τέσσερα χρόνια μετά, 2015, πιστεύουμε ακράδαντα πως η ενημέρωση αυτή και πληροφόρηση ήταν και συνεπής και συνεχής, στο μέτρο του δυνατού, και πως οι στόχοι μας επιτεύχθηκαν σε μεγάλο βαθμό.
Αύριο, Πέμπτη 25/6/2015, η διεύθυνση του σχολείου περνάει σε νέα άξια χέρια και η σκυτάλη της ενημέρωσης προφανώς θα βρει μια πιο φρέσκια καινούρια έκφραση μέσα από κάποιο άλλο εργαλείο...

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ 2ο ΟΛΟΗΜΕΡΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΕΑΕΠ ΜΕΛΙΣΣΙΩΝ
Το σχολείο ιδρύθηκε το 1955 και πρωτολειτούργησε ως μονοθέσιο. Στεγάστηκε με ενοίκιο σε κτίσμα επί της οδού Δαβάκη με 51 μαθητές και το 1957-58 που οι μαθητές αυξήθηκαν σε 59 έγινε διθέσιο.Το 1961 του παραχωρήθηκε οικόπεδο επί των οδών Ν. Ροδώνης, 17ης Νοέμβρη 9 & Πίνδου, χτίστηκαν 3 αίθουσες διδασκαλίας και λειτούργησε ως τριθέσιο. Αργότερα έγινε 6/θέσιο και κατασκευάστηκαν άλλες 3 αίθουσες καθώς και 2 γραφεία, του διευθυντή και των δασκάλων.
Το 1978 φιλοξένησε το 3ο Δημοτικό Σχολείο. Τα δύο σχολεία λειτούργησαν μαζί σε βάρδιες (πρωί-απόγευμα) μέχρι το 1986.
Το 1987 φιλοξένησε σε προκάτ αίθουσες και το 5ο Δημοτικό Σχολείο και η φιλοξενία διάρκησε μέχρι και το 1993, χρονιά που τα δύο σχολεία, το 3ο & 5ο, μεταστεγάστηκαν σε νεόδμητο κτίριο.
Τρία χρόνια αργότερα το 1996-97 χτίστηκε η νέα πτέρυγα με 2 αίθουσες διδασκαλίας καθώς και αίθουσες φυσικής, Η/Υ, πολλαπλών χρήσεων, αλλά και γραφεία διευθυντή & δασκάλων, τουαλέτες και αποθήκες. Ορίστηκε ως οκταθέσιο και λειτούργησε με 9 τμήματα μέχρι το 1999.
Την ίδια χρονιά (1999) με απόφαση του ΥΠΕΠΘ το σχολείο έγινε 1 από τα 28 Ολοήμερα Πιλοτικά Σχολεία με διευρυμένο ωράριο, οπότε το καλοκαίρι τροποποιήθηκε κτιριακά και εξοπλίστηκε με κατάλληλη υλικοτεχνική υποδομή. Ως Πειραματικό Σχολείο λειτούργησε μέχρι το σχολικό έτος 2010-2011.
Το 2011, μετά την κατάργηση των 28 Πειραματικών Σχολείων, το σχολείο, ύστερα από απόφαση του Υ.Π.Δ.Β.Μ.Θ., συμπεριλήφθηκε στα 961 Ολοήμερα Δημοτικά Σχολεία και έκτοτε λειτουργεί ως Ολοήμερο Δημοτικό Σχολείο με Ενιαίο Αναμορφωμένο Εκπαιδευτικό Πρόγραμμα (ΕΑΕΠ).


Κυριακή, 4 Μαΐου 2014

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΝΤΙΝΑ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ

Με αφορμή την επίσκεψη της ποιήτριας ΝΤΙΝΑΣ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ στο σχολείο μας την Παρασκευή 9 Μαΐου 2014 της ετοιμάσαμε ένα μικρό αφιέρωμα, εκφράζοντας έτσι την αγάπη μας και το θαυμασμό μας σ' αυτή τη μεγάλη φυσιογνωμία της Ελληνικής Παιδικής Ποίησης και όχι μόνο...
 
 
ΝΤΙΝΑ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ
 
Η Ντίνα Χατζηνικολάου γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Ασχολήθηκε με τη μουσική και την παιδική λογοτεχνία - ιδιαίτερα με την ποίηση. Σπούδασε μουσική στο Ωδείο Αθηνών και έγραψε τραγούδια που κυκλοφόρησαν σε δίσκους ή ακούστηκαν στο ραδιόφωνο. Το 1960, στο Φεστιβάλ Ελαφρού Τραγουδιού του Ραδιοφωνικού Σταθμού Αθηνών, προκρίθηκε το τραγούδι της “Στενό Δρομάκι”, το οποίο ερμήνευσε η Τζένη Βάνου. Το 1966, το τραγούδι της “Μια Συντροφιά”, σε στίχους της ίδιας, προκρίθηκε στο 5ο Φεστιβάλ Ελαφρού Τραγουδιού της Θεσσαλονίκης. Το ερμήνευσαν η Ζωή Κουρούκλη και η Άντζελα Ζήλια.
Έγραψε τη μουσική στο παιδικό θεατρικό έργο της Μαρίας Γκόπη “Ένα Παιδί μέσα στη Νύχτα” και τη μουσική στο γνωστό παραμύθι της Άλκης Γουλιμή "Η Γαλαζούλα".
Έχει βραβευτεί από τη Γυναικεία Λογοτεχνική Συντροφιά και από τον Κύκλο του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου για την προσφορά της στην παιδική λογοτεχνία. Ποιήματα και διηγήματά της έχουν συμπεριληφθεί σε ανθολογίες, σε αναγνωστικά του Δημοτικού και σε διάφορα άλλα βιβλία και λογοτεχνικά περιοδικά. Για το σύνολο του έργου της τιμήθηκε με το βραβείο "Πηνελόπη Δέλτα".

 
Εκτός από τη γνωστή "Μαριονέτα", μια από τις πρώτες μεγάλες επιτυχίες της Πόπης Αστεριάδη, καταθέτω εδώ δύο ακόμη τραγούδια: το "Στενό Δρομάκι" του 1960, σε στίχους της ίδιας, με την Τζένη Βάνου, κι άλλη μια επιτυχία της Πόπης Αστεριάδη, το "Παλιά Γειτονιά", σε στίχους Δημήτρη Γιαννουκάκη, το οποίο με ιδιαίτερη φροντίδα, ευαισθησία και έμπνευση εικονογράφησε η Μαργαρίτα Πάσχου.
 
Η Ντίνα (Παπασταύρου) Χατζηνικολάου είναι μια εξαιρετική ευαίσθητη γυναικεία φωνή, που έγραψε τραγούδια όταν ακόμα η γυναίκα-συνθέτης ήταν λίγο ως πολύ ένα ταμπού για την ελληνική δισκογραφία. Δεν κυνήγησε την επιτυχία, όχι επειδή την έβλεπε μακριά της, αλλά επειδή μοναδική της πρόθεση ήταν να διοχετεύει την τρυφερότητά της μέσ’ από ένα ουσιαστικο άγγιγμα ψυχών και να απολαμβάνει το παιχνίδι της ίδιας της δημιουργίας. Οι ερμηνευτές με τους οποίους συνεργάστηκε (Πόπη Αστεριάδη, Τζένη Βάνου, Ζωή Κουρούκλη, Άντζελα Ζήλια, Κρίσταλ κ.ά.) δεν θα ξεχάσουν ποτέ τη ζεστή, «παρεϊστικη» ατμόσφαιρα που επικρατούσε στις πρόβες και στις ηχογραφήσεις των τραγουδιών της.
Έγραψε πολλά τραγούδια, όμως λίγα είχαν την τύχη να δουν το φως της δημοσιότητας. Και δυστυχώς ακόμα λιγότερα να δισκογραφηθούν.
Η ΕΡΓΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ
































(2007)

Τα όνειρα ενός λευκού χαρτιού, Διάπλαση

(2005)

Παίζω κρυφτό με τα ζώα του δάσους, Διάπλαση

(2005)

Τραγουδώ τα αγαπημένα μου παραμύθια, Σαββάλας

(2004)

Βάλε στο σπίτι σου ένα σκύλο!, Μίνωας

(2004)

Η σκανταλιά της Άνοιξης, Μίλητος

(2003)

Τα ζώα είναι φίλοι μου, Παγουλάτοι Αφοί [κείμενα, στίχοι]

(2003)

Ταξιδεύω με τα παραμύθια, Μίλητος

(2001)

Η Αγαπούλα του καλοκαιριού, Ελληνικά Γράμματα

(2000)

Όλη η γη τραγουδάει, Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη

(2000)

Φέφε ο μεγάλος πιανίστας και άλλες ιστορίες, Εκδόσεις Πατάκη

(1998)

Ένα παράξενο ταξίδι, Εκδόσεις Πατάκη

(1998)

Ποιήματα για παιδιά προσχολικής και πρωτοσχολικής ηλικίας, Μικρός Πρίγκηπας

(1998)

Χρυσό καλοκαίρι, Εκδόσεις Πατάκη



Το βιβλίο της Μυρτώς, Ατλαντίς



Το μικρό μας θέατρο, Ατλαντίς



Χαμόγελα, Ατλαντίς











Συμμετοχή σε συλλογικά έργα

(2011)

Οι πιο ωραίες ιστορίες για το Πάσχα, Μίνωας

(2008)

Ποιητικές εμμονές, Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Θεσσαλίας

(2005)

Παίζουμε;, Αστήρ

(2004)

Κούκλες και κουκλοθεατρικά, Μικρός Πρίγκηπας

(1993)

Τα γιορτινά μας, Παπαδημητρίου





Μεταφράσεις



Scheffler, Ursel, Ένα κομπιούτερ στο περιβόλι του παππού, Ατλαντίς



Lobe, Mira, Ο μικρός εγώ είμαι εγώ, Ατλαντίς


ΠΑΡΑΘΕΤΟΥΜΕ ΜΕΡΙΚΑ ΤΗΣ ΠΟΙΗΜΑΤΑ


ΤΑ ΧΡΩΜΑΤΑ

Το κεράσι κόκκινο,
πράσινο το λιβάδι,
άσπρο το πουκάμισό μου
και γαλάζιος ο ουρανός.
Κοίτα πόσα χρώματα
βρίσκονται τριγύρω σου!
Κοίτα πόσα χρώματα
σου χαμογελούν…

Καφετί το κάστανο,
το αχλάδι κίτρινο,
μαύρη είν’ η βαλίτσα μου,
ροζ είν’ η κουκλίτσα μου.

Κοίτα πόσα χρώματα
βρίσκονται τριγύρω σου!
Κοίτα πόσα χρώματα
σου χαμογελούν…
-------------------------------------------------------------
 
ΔΥΟ Τ’  ΑΠΡΙΛΗ
         
Γύριζε, γύριζε,  τρελή μου ανέμη!
Ένα χαμόγελο στα χείλη τρέμει.
 
Τον βλέπω να ’ρχεται  από ’να αστέρι.
Βιβλίο ολάνοιχτο κρατάει στο χέρι.
Να τ’ ασχημόπαπο! Μάγοι, νεράιδες,
 οι μπαλωματήδες του, οι πραματευτάδες...
Σειρήνες, μάγισσες,  κύκνοι κι αηδόνια.
Αχ, παραμύθια μου, λιώστε τα χιόνια!
Και να την η άνοιξη! Γελούν τα χείλη.
Χαρές παιδιάστικες, δύο τ’ Απρίλη.
Δική σου η άνοιξη. Φως πέρα ως πέρα...
Χανς Κρίστιαν Άντερσεν, καλή σου μέρα!
  ---------------------------------------------------------------------------------------
 
Ο Δαχτυλάκης
(βασισμένος σε παραμύθι των αδερφών Γκριμ)
Στίχοι: Ντίνα Χατζηνικολάου
Μουσική-ενορχήστρωση-εκτέλεση: Σταύρος
Παπασταύρου

Χέρια, πόδια μια σταλίτσα
κεφαλάκι σαν καρφίτσα
πέστε μου, παρακαλώ,
που χωράει τόσο μυαλό;
Ειν’ ο Δαχτυλάκης
που παντού τρυπώνει,
τρώει το
φαϊ του,
μα δε μεγαλώνει.

Χώνεται στην τρύπα
και στην χαραμάδα
κάλλιο αντί για μπόι
να ‘χεις εξυπνάδα!

Γίγαντες μπροστά του οι νάνοι!
Αχ, νους σου δεν το βάνει
κι ούτε θα ‘χεις ξαναδεί
τοσοδά κοντό παιδί.

-----------------------------------------------------------------------------------------

ΤΟ  ΔΙΨΑΣΜΕΝΟ  ΠΟΥΛΑΚΙ

Δυο σταγονίτσες
σ' ένα λουλούδινο
στάξανε τάσι,
το διψασμένο
πουλάκι ζύγωσε
να ξεδιψάσει.

«Καλό μου αγόρι,
στάσου παράμερα,
μην το πειράξεις!
Κι εσύ
σαυρίτσα,
που τρέχεις πλάι του,
μην το τρομάξεις!

»
Σώπα για λίγο,
τζιτζίκι φλύαρο,
να σε χαρώ...
Σιγά, αεράκι!
Ένα πουλάκι
πίνει νερό...»


 



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου